ေနာက္ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာ


ခုတစ္ေလာ ေလွခါးအတက္အဆင္း ေမာပန္းသည္႔ ေဝဒနာကို ခံစားမိသည္။ အရင္လို ဖ်က္လက္ တက္ႀကြမေနေတာ႔တာ ေသၿခာသည္။ မ်က္စိေတြက တစ္ေန႔တစ္ၿခား မွဳန္ဝါးလာသည္။ မနက္ဘက္ အလုပ္သြား ဆိုင္ကယ္စီးရင္ေတာင္ မ်က္လံုးေတြက အေရွ႕က ဆိုင္ကယ္ကို မၿမင္ရေတာ႔ ဆိုင္ကယ္စီးဖို႔ေတာင္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ အႏၱာရယ္မ်ားလိုက္တာလို႔ ေတြးမိလိုက္ေသးသည္။ ပူလြန္းသည္႔ ေနမင္းက အသားအေရေတြကို မီးနွင္႔ထိုးေနသလား ဆိုၿပီး အလိုလို ေဒါသ ထြက္လာကာ မဆီမဆိုင္ ေနမင္းကို အၿပစ္တင္ က်ိန္ဆဲလိုက္ေသးသည္ ။ ေနပူရွိန္ေႀကာင္႔ ဦးေနွာင္႔ေတြက ပူေလာင္လာကာ အလုပ္မေရာက္ခင္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနခ်င္ၿပီ။

မနက္ခင္း အလုပ္ေရာက္တာနွင္႔ ကြန္ၿပဴတာဖြင္႔ တစ္ေန႔တာ လုပ္စရာေတြ ၿမန္ၿမန္ေလးလုပ္ရင္း ဘေလာ႔ေလးကို အခ်ိန္ေပးဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္သည္။ ဟိုတစ္ေလာက အေရးႀကီးတဲ႔ ပစၥည္းတစ္ခုကို တာဝန္ ယူထားရ၏။ NOKIA ပစၥည္းတဲ႕ ေသေသၿခာၿခာ လုပ္ပါ အေရးႀကီးသည္လို႔ အထက္လူႀကီးက မွာထားေတာ႔ အမွားအယြင္း ၿဖစ္မွာကို စိုးရိမ္ၿပီး ဘေလာ႔ကို လည္း ပစ္ထားလိုက္သည္။ အြန္လိုင္းဆိုတာ ေဝးေရာ။ ခုေတာ႔ တာဝန္ယူရသည္႔ ပစၥည္းေတြ လုပ္တာ ၿပီးသြားသေလာက္ ရွိေတာ႔ စိတ္ေပါ႔ပါးသြားရၿပန္၏။ အလုပ္ကိစၥ စိတ္သက္သာ သြားေတာ့ ေနာက္ထပ္ အလံုးႀကီးတစ္ခု ရွိေနၿပန္ေသး၏။ အဲတာကေတာ႔ ဘေလာ႔ေလးေပါ႔...။

ေခါင္းထဲမွာ စဥ္းစားထားသည္႔ ေရးစရာပိုစ္႔ေတြက ၃ပုဒ္ေလာက္ ရွိ၏။ ဘေလာ႔ကို ၿပစ္ထားတာ နွစ္လနီးပါး ရွိေတာ႔မည္ ။ ပိုစ္႔အသစ္ေတြ ဘယ္သူေတြတင္ထားလည္း မိမိဘေလာ႔ေလးထဲဝင္ တစ္ခ်က္ႀကည္႔ ။ အားပါး မနည္းပါလား။ ဖတ္စရာအေႀကြးေတြ အမ်ားႀကီး။ ကိုယ္က သြားလည္ၿပီး စာလိုက္ဖတ္ေတာ႔ ဘေလာ႔ပိုင္ရွင္ေတြက ၿပန္လာလည္ရင္ ဘာအသစ္မွ မတင္ေသးရေသးေတာ႔ အားနာလိုက္တာ။ အင္း မၿဖစ္ေသးဘူး။ စာမဖတ္ၿဖစ္ေသးမည္႔ အတူတူ အရင္ ေခါင္းထဲက ပိုစ္႔တစ္ပုဒ္ကို ေရးခ်။ ၿပီးမွ ဘေလာ႔ သြားလိုက္လည္မည္လို႔ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကိုခ်လိုက္၏။

တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း ငါ ဘေလာ႔လုပ္မိတာ မွားလား။ ငါ ဘာမွ မေရးနိုင္ပဲ လုပ္ထားေတာ႔ ရွက္စရာႀကီး။ သူမ်ားေတြ ေရးေနၾကတာ လိုက္ဖတ္ရင္ အားက်သား။ အေရးအသားေလးေတြက ေကာင္းမွ ေကာင္းပဲ။ ငါ အလုပ္က ခပ္မ်ားမ်ား အခ်ိန္မေပးနိုင္မည္႔ အတူတူ ပိတ္ထားတာ ေကာင္းမလား။ ပိုစ္႔မတင္ရတာ ရက္ေတြ ႀကာလာေလေလ ဖိအားေတြ ပိုမ်ားလာေလေလ။
အမေလး ... ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ စာေရးဆရာမ်ား မွတ္ထင္ေနလား။ ငါမေရးေတာ႔ေရာ ဘယ္သူက လာတရားစြဲမတုန္း ။ အေပ်ာ္တမ္း ဝါသနာ အရ ေရးၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ စိတ္ေတြ ကေယာက္ကယက္ ၿဖစ္လာ၏။

ဘယ္အေႀကာင္းအရာကို အရင္စေရးရင္ေကာင္းမလဲ။ အလုပ္စားပြဲမွာထိုင္ ငူတူတူ ေငးရင္း ေတြးေနမိ၏။ သြားရင္း လာရင္း တိုက္ဆိုင္တိုင္း ေရးမည္လို႔ စဥ္းစားထားေသာ္လည္း အေႀကာင္းအရာမ်ားက တကယ႔္ လက္ေတြ႕ စေရးမည္ဆိုေတာ႔ အရင္ေန႔က စဥ္းစားထားတုန္းကလို ခံစားခ်က္မ်ိဳး မပါေတာ႔ ။ အရွိန္ယူကာ အစကေန ၿပန္ေတြးရင္း စာတစ္ပုဒ္ကို အစပ်ိဳးလိုက္သည္။ ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခု ခံစားခ်က္ မပါေတာ႔ ခ်ေရး ဖို႔ရန္ ေရးလိုက္ ၿပန္ဖ်က္လိုက္ အခ်ိန္ေတြသာ ကုန္ဆံုးသြားသည္ စာတစ္ပိုဒ္က အလိုက္သင္႔ စီးဆင္းမသြားခဲ႔ေပ။ ဆားမပါသည္႔ ဟင္းတစ္ခြက္လို ေပါ႔ေပါ႔ပ်က္ပ်က္ ၿဖစ္ေနၿပန္၏။ ကိုယ္႔စာကိုယ္ ၿပန္ဖတ္ရင္း တစ္ခုခု လိုေနသလို မ်ိဳးခံစားမိၿပန္သည္။

ဘာသာၿပန္ေလးေတြ ေရးရင္ ရတာပဲ။ ဘာသာၿပန္ေရးဖို႔ ဆိုတာ စာလိုက္ဖတ္ရမည္။ စာဖတ္ဖို႔ ေနေနသာသာ ဘေလာ႔က သူငယ္ခ်င္းေတြဆီေတာင္ မေရာက္တာ။ ဟင္းးးးးးးး သက္ၿပင္းတစ္ခ်က္ကို မွဳတ္ထုတ္။ သူမ်ားေတြ ဘယ္လို ေနႀကလည္း မသိ။ ငါမွာေတာ႔ ဘေလာ႔တစ္ခု လုပ္ထားတာ စာအသစ္တစ္ခု မေရးတာ ႀကာလာရင္ စိတ္ေတြ အလိုလို ထိုင္းမွိဳင္းလာ၏။ အလုပ္ထဲမွာ ေရးရတာ လည္းမလြတ္လပ္ပါဘူး။ အလုပ္ခ်ိန္မွာ အလုပ္နွင္႔ပက္သတ္တာက လြဲလို႔ တစ္ၿခား အရာေတြ မလုပ္ရဆိုသည္႔ စည္းကမ္းကလည္း ရွိေသး၏။ အိမ္ၿပန္ေရာက္မွ ေအးေအးေဆးေဆး ၿပန္စဥ္းစားၿပီး ေရးပါေတာ႔မည္ဆိုျပီး စိတ္ကို ဒုန္းဒုန္းခ်ကာ အလုပ္ထဲမွာ အာရံုနွစ္လိုက္သည္။

အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ ည၁၀နာရီ။ တစ္ေနကုန္ အလုပ္မွာ ထိုင္လာသမွ် ခါးေလးတစ္ခ်က္ေလာက္ ဆန္႔ခ်င္ေသာ္လည္း မိမိ၏ အိပ္ယာေလးကို မႀကည္႔ရဲ။ ဒီညေတာ႔ မျဖစ္မေန စာေရးရမည္။ အိပ္လို႔ မၿဖစ္ဘူး။ ေကာ္ဖီေသာက္ၿပီး စာတစ္ပုဒ္ေလာက္ေရးမည္ဆိုျပီး ကြန္ၿပဴတာေရွ႕မွာထိုင္ကာ အစက ၿပန္ေတြးေနခ်ိန္မွာပဲ တစ္ေနကုန္ ပင္ပန္းထားသမွ် ေခါင္းတို႔က ငိုက္စိုက္ က်လာကာ ဆႏၵၿပလာေတာ့သည္။ ကြန္ၿပဴတာေဘးက အိပ္ယာေလးကို ႀကည္႔ၿပီး စိတ္ကို တင္းထားေပမယ္႔ ခါးဆန္႔ရင္း ပိုစ္႔ေရးဖို႔ စဥ္းစားလည္း ရတာပဲေလ ဆိုျပီး ခါဆန္႔ရင္း ေရးဖို႔ အေႀကာင္းအရာကို ျပန္ေတြးေနခ်ိန္မွာပဲ မ်က္ခြံက တျဖည္းျဖည္းေလးသထက္ ေလးလာေတာ့သည္။ ဒီလိုဆို မၿဖစ္ေသးပါဘူး ဘဲလ္းေပးၿပီး တစ္နာရီေလာက္ အိပ္ၿပီးမွ ထေရးမည္ ဆုိျပီး ဖုန္း Alarm သံကိုု မနက္ခင္း နွိဳးနွိဳးေနက် တင္ဇာေမာ္ သီခ်င္းသံနွင္႔ မတူေအာင္ အာဇာနည္ သီခ်င္းသံကို ေပးထားလိုက္သည္။ တစ္ေရးေလာက္ အိပ္လို႔ရရင္ လန္းဆန္းလာမွာပါ ဆိုသည့္ အေတြးမဆံုးခင္ အိပ္စက္ျခင္းထဲ ႏွစ္ျမဳပ္သြားေတာ့သည္။

လန္းဆန္းတက္ႀကြစြာ မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္ အင္အားေတြ ၿပည္႔လာသလို ခံစားမွဳမ်ိဳးကို ခံစားရသည္။ ခါးေက်ာကို တစ္ခ်က္ေလာက္ဆန္႔ရင္း စာထေရးဖို႔ ေတြးလိုက္ခ်ိန္ ပါတ္ဝန္းက်င္ တခုလံုး လင္းထင္းေနသည္။
ဟင္... ဘုရားေရ..။
စိတ္ညစ္ပါတယ္ကြာ..။
ဒီေန႔လည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပန္ၿပီ......ေနာက္ေန႔ေပါ႔ကြာ......။

ဘာလို႔ အာဇာနည္ သီခ်င္းသံ မၾကားလည္း ေတြးမိသျဖင့္ ဟန္းဖုန္းကို လိုက္ရွာခ်ိန္ ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ ေရာက္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ျဖစ္နိင္သည္မွာ alarm ျမည္ခ်ိန္ အသံတိုးသြားေစရန္ ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ ထည့္ထားလိုက္ပံုရသည္။ ေခါင္းအံုးႏွင့္ ဖိထားခံရသျဖင့္ အာဇာနည္ လည္း ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ရင္း အသံေပ်ာက္သြားရရွာေၾကာင္း ေတြးမိလိုက္သည္။ ေနာက္ေန႔ေတြ ရွိပါေသးတယ္ေလ.........ကိုယ့္အျဖစ္ကိုယ္ေတြးရင္း ျပံဳးမိကာ ေန႔စဥ္လည္ပါတ္မႈ ျဖစ္တဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ကို ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။
ျမတ္မြန္

23 comments:

မိုးစက္အိမ္ said...

ဒါေၾကာင့္ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနတာကိုး
မေရးေတာ့ဘူးေတာင္ထင္ေနတာဗ် ဒါက
ေတာင္ေရးေၿမာက္ေရးမဟုတ္ပါဘူး ရွင္းတမ္း
ပို ့စ္ေလးေပါ့ေနာ္ ့ ကဲ ေ၇းစရာရွိတယ္ဆိုတဲ့
ပို ့စ္ေလးေတြေစာင့္ဖတ္တာေပါ့ အားေပးလ်က္

ကိုေဇာ္ said...

ဟားဟားဟား...မွတ္ပလား အာဇာနည္..။
မင္းအခုေတာ႔ အသံေတြပါ ျပာျပီး အာဇာျပာ ျဖစ္သြားျပီ မဟုတ္လား။ မွတ္ထား ဒါ ျမတ္မြန္တဲ႔ကြ။

အားမွ ေရးေပါ႔ မြန္ေရ...
ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပဲ က်င္လည္ေနၾကရတာပဲ မဟုတ္လား။
က်ေနာ္လည္း လုပ္ေပးႏို္င္တဲ႔ အခ်ိန္အထိေပါ႔။
ေနာင္တစ္ေန႕ ဆိုတာ ေျပာလို႔ မရဘူး မဟုတ္လား။

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

ကိုရီး{ကိုၾကီး} said...

ေဝရ္း....... ေမေမမြန္
မစ္ေနတာဗ်
သိပါဘူး... အေနာ္တို႔ကို ေမ့တြားျပီလားလို႔.......
သတိရေနပါတယ္ မြန္ေရ၊ ဒီလိုပါပဲကြယ္
ဘဝတူခ်င္းေတြမို႔ စာနာမိပါတယ္.....
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မျပန္နိဳင္ေသးသမွ်ေတာ့......

{အို..... ဖုန္းလည္းဆက္လို႔မရ လူၾကံဳပါးလို႔မရ အရင္ကလို အေရးၾကီး ဆံုရန္ ေမွ်ာ္ေနတယ္မင္းကို....} ဟဲ....ဟဲ..... သီခ်င္းဆိုသြားဒယ္ :)

ခ်မ္းေျမ႕ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ကိုရီး{ကိုၾကီး}

လင္းေခတ္ဒီနို said...

ဘေလာ့လုပ္မိတာ ဘာလို႔ မွားရမွာတုန္း မွားပါဘူးျမတ္မြန္ရ . . . မေရးလဲ လိုက္သြားေနရတာလည္း တခုခုေတာ့ အပန္းေျပတယ္ေပါ့ဗ်ာ

ညလင္းအိမ္ said...

ေရးပါဗ်ာ .. အားတဲ႔အခါ .. စိတ္ပါတဲ႔ အခါေပါ႔ ....

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုးက ဒီလိုပဲေလ ...
၀ါသနာအရသာ
( ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ေတြကိုေတာ႔ မေျပာပါဘူးေလ) ေရးေနၾကတာဆိုေတာ႔ တခါတေလလည္း ကုိယ္ေရးခ်င္တာေရးေပါ႔ဗ်

ေသာ္ဇင္စိုး said...

ေရးပါဗ်ား... အားတဲ႔အခါေပါ႔.. အလုပ္မ်ားေနတဲ႔ အခါလည္းတစ္မ်ိဳးေပါ႔ဗ်ာ..
ကၽြန္ေတာ္လည္း ခုတေလာ ဒီလိုပါပဲ.. အသစ္မတင္တိုင္း မၿမတ္မြန္လိုပဲခံစားရတယ္..
ေလးစားလ်က္..

SHWE ZIN U said...

ညီမ ေရ

အားတဲ႔ အခါေရးေပါ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေပါ႔

ခင္တဲ႔
အမေရႊစင္

ေ said...

တခါတေလေတာ႕ ဒီဘေလာ႕ၾကီးက စိတ္ထဲဖိစီးလာတာ အမွန္ဘဲ.. အသစ္မတင္ႏိုင္ရင္ လာဖတ္သူေတြကို အားနာမိတယ္.. ဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္႕မွာ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတြ ရွားပါးလာတယ္..
ဒီဘေလာ႕ထဲ ျမဳပ္ႏွံထားမိသလိုျဖစ္လာတယ္..
အသစ္တင္ႏိုင္ရင္ေတာ႕ စိတ္ခ်မ္းသာေပမဲ႕ မတင္ႏိုင္တဲ႕အခါ မြန္႕လို ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္မိတာပါဘဲ..
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ါသနာပါလို႕ လုပ္မိမွေတာ႕လဲ ေနာင္တ ဆိုတာ မရခ်င္ပါဘူးေလ..
ၾကိဳးစားျပီးေရးၾကတာေပါ႕.. က်ားယို႕... အားမေလ်ာ႕နဲ႕ :)

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

တခါတေလေတာ႕ ဒီဘေလာ႕ၾကီးက စိတ္ထဲဖိစီးလာတာ အမွန္ဘဲ.. အသစ္မတင္ႏိုင္ရင္ လာဖတ္သူေတြကို အားနာမိတယ္.. ဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္႕မွာ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတြ ရွားပါးလာတယ္..
ဒီဘေလာ႕ထဲ ျမဳပ္ႏွံထားမိသလိုျဖစ္လာတယ္..
အသစ္တင္ႏိုင္ရင္ေတာ႕ စိတ္ခ်မ္းသာေပမဲ႕ မတင္ႏိုင္တဲ႕အခါ မြန္႕လို ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္မိတာပါဘဲ..
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ါသနာပါလို႕ လုပ္မိမွေတာ႕လဲ ေနာင္တ ဆိုတာ မရခ်င္ပါဘူးေလ..
ၾကိဳးစားျပီးေရးၾကတာေပါ႕.. က်ားယို႕... ညီမေလး အားမေလ်ာ႕နဲ႕ :)

blackroze said...

အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္မွာအဆင္ေျပသလိုသာ
ေရးလိုက္ပါမြန္ေရ..က်မလဲဒီလိုဘဲေရးေနရတာေလ
အလုပ္တဘက္နဲ႕ဆိုေတာ့စာေရးဖို႕တတ္နိုင္သေလာက္
ႀကိဳးစားရတာဘဲေလ

အႏိႈင္းမဲ့ said...

က်ဳပ္ေလာက္ေတာ့ အမြန္ေလးကမဆုိးေသးပါဘူးေအ..
ႏႈိင္းေတာင္ ဘေလာ့ဂ္ကုိျပစ္ထားမိတာၾကာၿပီ..:(

အင္ၾကင္းသန္႕ said...

မြန္....တုိ႕ဘ၀ေတြ အတူတူပါပဲ....တစ္ခြန္းပဲေၿပာသြားတယ္
"Aja Aja Fighting" :))

ခ်စ္တဲ့
ဂ်င္း

noblemoe said...

မမြန္ ခံစားခ်က္ေတြတူေနပါတယ္ရွင္းးးး
အလုပ္ထဲစိတ္နစ္လိုက္ရင္ အဲဒီလိုျဖစ္သြားတာပါပဲေနာ္
တူတူပါပဲ
အားေပးလွ်က္ မပိတ္ပစ္ပါနဲ့ေနာ္ အားမွေရးေပါ့ မိုးလညး္အဲဒီလိုစဥ္းစားဖူးတယ္ ဒါေပမဲ့ သံေယာဇဥ္ေလမပ်က္နိုင္ေသးဖူး ဘေလာ့ကလည္း တမ်ိဳးစြဲတယ္ေနာ္ မေရးျဖစ္ေတာင္ ဖတ္ရမွေလ...
သာယခ်မ္းေျမ့ပါေစရွင္းးးးးးးးး

မိုးခါး said...

မပိတ္ထားပါနဲ႕
အေဟာင္းလည္း မဖတ္ရေသးတဲ့သူအတြက္ အသစ္ပဲဟာ
း)
အားရင္ စာေရးပါဦး ..

ခုိင္နုငယ္ said...

မမြန္ေရ...ဘ၀တူေတြပါပဲ။
အားတဲ႔ခါေရးပါေနွာ္။
အေရာက္လာလို႔ဖတ္ပါမယ္။
ေနာက္ေရးမယ္႔ပုိစ္အသစ္ေတြအတြက္
ေစာင္႔ေမွ်ာ္လွ်က္....


ခင္မင္စြာျဖင္႔
ခုိင္နုငယ္

ခ်ိဳက် said...

မြန္နဲ႔ေတြ႕မွ R ဇာနည္လည္း အသံေတြေတာင္ေပ်ာက္ေတာ့တယ္ မွတ္သားစရာ တစ္ခုပဲ ဒါလဲ ဟဟဟဟ

ခင္တဲ့(ခ်ိဳက်)

သဒၶါလႈိင္း said...

ကြန္ျပဴတာေရွ႔မွာအိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ညီမျမတ္မြန္မ်ားလား..
အလုပ္တဖက္နဲ႔စာေရးဖို႔ႀကိဳးစားရတာတကယ္ေတာ့
မလြယ္ပါဘူး..၀ါသနာႀကီးလြန္းလို႔သာပဲ..။
အခ်ိန္အားေတာ့မွ ေရးေပါ့..ေစာင့္ဖတ္ပါမယ္ညီမေရ..

ခင္မင္စြာ
သဒၶါ

ေမာင္ဘႀကိဳင္ said...

အားတဲ႔ အခ်ိန္ေရးလဲ လာဖတ္မွာေပါ႔ဗ်ာ
ဒီလိုပဲ အခ်ိန္ေတြနဲ႔ လူတုိင္းလုံးခ်ာလည္လုိက္ေန တာေလ း)

ယြန္း said...

ဒီလိုပါပဲမြန္ရယ္ ..တို ့ေတြဘ၀တူေတြပဲဟာ..
:)

Anonymous said...

ေနာက္ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာ...ရွိေသးတယ္၊ အိပ္ေရ၀မွ စာထေရးလုိက္ပါ မြန္၊ က်မ္းမာျခင္းသည္ လာဘ္တစ္ပါးတဲ့ကြယ္...

ထာ၀ရမွ
စုိင္း

Anonymous said...

ေရွ႕သို႔သာသြား ေသာၾကာၾကယ္အလားေပ ...
အဲဒီသီခ်င္းေလးက အားရိွေစပါတယ္ ...
ရွင္သန္ေနသေရြ႕မေသတာ ေသခ်ာပါတယ္ ...
ၿငိမ္းစိုးဦး

sosegado said...

တုိင္ေပကေတာ့ေတာ့ကုိ ပူေနတာ လမ္းတစ္နာရီေလာက္ေလွ်ာက္လုိက္တာ ဟုိက္သြားေရာ

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

အာဇာနည္အသံနဲ႔ေတာင္ ႏိႈးပံုမရရင္ အင္း...ဒီပံုနဲ႔ဆို ဝိတ္ တက္လာနိင္တယ္ း)